مقدمه اولیه کوپلینگ

به کوپلینگ ها کوپلینگ نیز می گویند. یک جزء مکانیکی که برای اتصال محکم محور محرک و محور محرک در مکانیزم های مختلف برای چرخش با هم و انتقال حرکت و گشتاور استفاده می شود. گاهی برای اتصال شفت و سایر قطعات (مانند چرخ دنده، قرقره و ...) نیز استفاده می شود. غالباً از دو نیمه تشکیل شده است که به ترتیب توسط کلیدها یا اتصالات محکم به هم متصل می شوند و در انتهای دو محور محکم می شوند و سپس دو نیمه به نوعی به هم متصل می شوند. کوپلینگ همچنین می تواند جبران افست (شامل افست محوری، افست شعاعی، افست زاویه ای یا آفست جامع) بین دو شفت به دلیل ساخت و نصب نادرست، تغییر شکل در حین کار یا انبساط حرارتی و غیره را جبران کند. و کاهش شوک و جذب ارتعاش.

اکثر کوپلینگ های رایج مورد استفاده استاندارد یا استاندارد شده اند. به طور کلی فقط باید نوع کوپلینگ را به درستی انتخاب کرد و نوع و اندازه کوپلینگ را تعیین کرد. در صورت لزوم، ظرفیت بار را می توان برای پیوندهای ضعیف آسیب پذیر آن بررسی و محاسبه کرد. هنگامی که سرعت چرخش زیاد است، باید نیروی گریز از مرکز لبه بیرونی و تغییر شکل عنصر الاستیک بررسی شود و تعادل باید انجام شود.