چگونه می توان بین گالوانیزه گرم و گالوانیزه سرد برای عملیات سطح اتصالات لوله فولادی چکش خوار تمایز قائل شد؟

در واقع قسمت های خشن و سیاه به دو روش نامگذاری تعلق دارند. نقطه مقابل نقطه خالی محصول نهایی است. قسمت های مشکی در مقابل قسمت های سفید (قطعات گالوانیزه) قرار دارند. فقط سطح اتصالات لوله فولادی چکش خوار مانند قطعات مشکی گالوانیزه نشده است، بنابراین برای افراد عادی به راحتی می توان اشتباه کرد. لوله های فولادی چکش خوار به محصولات ریخته گری اطلاق می شود که ماشین کاری نشده اند. از این میان، پردازش ماشینکاری شامل دهانه صاف، شکل دهی، گالوانیزه کردن، رزوه کاری و آستر پلاستیکی و غیره می باشد. بلنک های اتصالات لوله فولادی چکش خوار به دو دسته بلانک خام و بلنک پخته تقسیم می شوند. در این میان، بلانک خام، ریخته‌گری است که آنیل نشده است (عملیات حرارتی شده)، و ریخته‌گری که آنیل شده است (عملیات حرارتی شده) به آن بلانک پخته می‌گویند.

قطعات سیاه رنگ اتصالات لوله فولادی چکش خوار به اتصالات لوله فولادی چکش خوار تمام شده بدون عملیات سطحی اشاره دارد. مشخصه آن این است که با رزوه کاری و ماشینکاری های دیگر عمل آوری شده است اما سطح آن گالوانیزه و ضد زنگ نبوده و به همین دلیل به آن قطعات سیاه می گویند. نقطه مقابل اتصالات لوله گالوانیزه است که به آنها قطعات سفید می گویند که به قطعات گالوانیزه نیز معروف هستند. قسمت های سفید به قسمت های سفید محصولات نهایی و قسمت های سفید خشن تقسیم می شوند. بلنک های سفید اتصالات لوله ای هستند که گالوانیزه شده اند اما رزوه ای ندارند. با توجه به تفاوت گالوانیزه به دو قسمت گرم و سرد و همچنین قسمت های به اصطلاح پخته تقسیم می شود (یعنی سطح را به رنگ پودری نقره آغشته می کنند و سپس در فر خشک می کنند).

دمای جوش اتصالات لوله فولادی چکش خوار عمدتاً تحت تأثیر توان حرارتی جریان گردابی با فرکانس بالا است که عمدتاً تحت تأثیر فرکانس جریان است. توان حرارتی جریان گردابی با مجذور فرکانس تحریک جریان متناسب است. و فرکانس تحریک جریان تحت تأثیر ولتاژ، جریان و ظرفیت تحریک است. ، اثر اندوکتانس.

فرکانس تحریک نسبت معکوس با ریشه دوم ظرفیت و القایی در مدار تحریک یا متناسب با ریشه دوم ولتاژ و جریان است. تا زمانی که ظرفیت، اندوکتانس یا ولتاژ و جریان در مدار تغییر می کند، فرکانس تحریک را می توان تغییر داد تا دمای جوشکاری کنترل شود. هدف. برای فولاد کم کربن، دمای جوش در 1250 ~ 1460 درجه کنترل می شود که می تواند الزامات نفوذ ضخامت دیواره لوله 3 ~ 5 میلی متر را برآورده کند. علاوه بر این، دمای جوش را می توان با تنظیم سرعت جوش نیز به دست آورد.

هنگامی که گرمای ورودی کافی نیست، لبه جوش گرم شده نمی تواند به دمای جوش برسد و ساختار فلز جامد باقی می ماند و همجوشی ناقص یا نفوذ ناقص را تشکیل می دهد. هنگامی که گرمای ورودی کافی نباشد، لبه گرم شده جوش از دمای جوش بیشتر می شود و در نتیجه باعث سوزاندن بیش از حد یا تشکیل قطرات سوراخ های مذاب در جوش می شود.